Jestem na półmetku drugiego coachingowego zjazdu. Szkolimy się pod pieczą polskiej pani prezes, że zacytuję, 'największej ogólnoświatowej organizacji coachingowej'. Póki co, mniej mam wrażeń, niż na pierwszym zjeździe sprzed miesiąca. Ale poznajemy nowe narzędzia i szkolimy warsztat. Powoli dostrzegam jak długa czeka mnie droga, przed uzyskaniem akredytacji. I jak wiele pracy. Z drugiej strony podczas warsztatów pracuję i nad swoimi umiejętnościami jako coach, ale też po tej drugiej stronie pracuję na własnych celach. Gdzieś w międzyczasie kilka razy przedefiniowałam cel I pomyśleć, że wszystko zaczęłam od tego, że chciałabym popracować nad systematyczną nauką języków obcych... a dobrnęłam do analizy własnych wartości i przyszłości. W coachingu nie da się oszukać samego siebie.
To co było dla mnie do tej pory najcenniejsze to uświadomienie sobie jak istotna jest równowaga między tym kim jesteśmy i tym co robimy. Innymi słowy jak nasze wartości, postawy mają się do celów i wyzwań które sobie stawiamy. W pogoni za codziennością rzadko zastawiamy się nad tym co jest dla nas najważniejsze. Powiedzcie same dziewczyny, zastanawiacie się co jest dla was ważne/jakie są wasze wartości/ co chciałybyście osiągnąć w perspektywie czasowej i jak to co teraz robicie was do tego przybliża? Ja chyba od dłuższego czasu gdzieś w codzienności gubię sedno i czuję to chociaż do tej pory nie wiedziałam co z tym zrobić.. ale tak to chyba jest, że jak się człowiek w odpowiednim momencie nie obudzi gotowy do zmian, to za kilka lat może się okazać, że straconego czasu nie można już odzyskać..
Nie wiem czy sobotni wieczór to odpowiednia pora na moje głębokie przemyślenia ale mam je i wypuszczam w eter
dobranoc

Efektem domina rozkładającego nasze biurowe szeregi sprawił, że moja afrykańska przygoda najpierw stanęła pod znakiem zapytania, a zaraz potem rozpłynęła się w oparach marzeń niespełnionych. Przyszły wtorek - dzień, który miał przynieść moje upragnione wakacje - zbliżający się wielkimi krokami, wzdłuż stosów dokumentów i szeregów segregatorów, z godziny na godzinę coraz bardziej mnie frustrował.. aż do dzisiaj... bo właśnie przed momentem.. przed sekundą udało mi się przebookować nasze wakacje na końcówkę maja
Kto za miesiąc z poślizgiem będzie przemierzał piaski pustyni na wielbłądzie.. no kto?

Ehh... jaka jestem dzisiaj szczęśliwa Kto mi powiedz, gdzie ja jadę?

Wpis tylko dla znajomych